تبلیغات
سیاست و پژوهش، دکتر مجتبی مقصودی - مطالب گفتگو و هم اندیشی
خانه اندیشمندان علوم انسانی با همکاری انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می کنند:
 
گپ وگفتگو با پیشکسوتان دانش سیاست
 
با حضور:
 
    دکترعلیرضا ازغندی                                                                   دکتر نسرین مصفا           
 
-         ذکر خاطرات  
-         انتقال تجارب علمی
-         پاسخ به سوالات مخاطبان
 
 
 
زمان: پنج شنبه  8/12/92 ساعت 9:30 الی 12
مکان: خیابان استاد نجات الهی، نبش خیابان ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی



درج شده در تاریخ سه شنبه 6 اسفند 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: علیرضا ازغندی، نسرین مصفا، انجمن علوم سیاسی ایران،
کمیته دانشجویی انجمن علوم سیاسی ایران
 با
همکاری گروه روندهای فکری مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه برگزار می کنند
 
در کجا ایستاده ایم؟
 
پایی در کوی ایران: روایتی وتأملی
با حضور: دکتر حاتم قادری
 
زمان: دوشنبه 5 اسفند، ساعت 16
مکان: بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، شماره 6، پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه




درج شده در تاریخ یکشنبه 4 اسفند 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: حاتم قادری، انجمن علوم سیاسی ایران، کمیته دانشجویی، مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه،
برگزاری همایش مشترک
"چالش های دولت یازدهم
 و نقش راهبردی دانش سیاست در حل آن ها"
در دانشگاه فردوسی مشهد


    همایش «چالش های دولت یازدهم و نقش راهبردی دانش سیاست در حل آن ها» چهارشنبه 30 بهمن 1392 در دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد با مشارکت انجمن علوم سیاسی ایران و جهاد دانشگاهی و با حضور استادان علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه های کشور برگزار شد. به گزارش «خراسان» در ابتدای این همایش دکتر محمدعلی تقوی، مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد با تشکر از حضور استادان دانشگاه ها و اعضای انجمن علوم سیاسی ایران در مشهد گفت: انجمن علوم سیاسی ایران منشاء خیری برای دانش سیاست و ارتقای منزلت اجتماعی آن بوده و محفل گرمی برای علاقه مندان این دانش ایجاد کرده است. وی ضمن ابراز امیدواری از اینکه این همایش سرآغازی برای همکاری های گسترده انجمن علوم سیاسی در شمال شرق کشور و استان های سه گانه خراسان باشد، گفت: دانش سیاست، دانش کاربردی است و به طور عمده برای حل مشکلات عینی به وجود آمده است، از این رو دانش سیاست در ایران نمی تواند نسبت به زندگی در جامعه امروز ایران بی تفاوت باشد. وی افزود: البته دانش سیاست در کنار بی اعتنا نبودن به حل مشکلات بشری، نقش پررنگ دیگری نیز دارد و آن عبارت است از روشن کردن مفاهیم و مفهوم سازی برای سیاستمداران تا آن ها بتوانند تصویری دقیق از معضلات داشته باشند. وی اضافه کرد: دانش سیاست باید به دور از آرمان پردازی های دور و دراز باشد تا راه حل های عینی را ارائه کند و همه هدف آن تسهیل کردن زندگی بشری باشد.

ادامه مطلب

درج شده در تاریخ جمعه 2 اسفند 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: انجمن علوم سیاسی ایران، دانشگاه فردوسی مشهد، دفتر خراسان، چالش های دولت یازدهم، دانش سیاست،
دعوت به شرکت در نشست:
انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می کند
جایگاه منطقه ای و بین المللی ایران پس از گفتگوهای هسته ای ژنو
 
سخنرانان و عناوین سخنرانی ها:
- دولت یازدهم و دیپلماسی چند جانبه / دکتر محمدکاظم سجادپور
- توافق هسته ای ژنو و تاثیر آن بر جایگاه منطقه ای ایران در خاورمیانه / دکتر کیهان برزگر
- تاثیر توافق هسته ای ژنو بر روابط ایران و روسیه / دکتر جهانگیر کرمی
- دولت یازدهم و روابط با غرب (با تاکید بر پرونده هسته ای) / دکتر صادق زیباکلام
تاریخ و مکان نشست:
دوشنبه 28 بهمن ماه 1392 از ساعت 16 تا 18 عصر
خیابان استاد نجات الهی، نبش خیابان ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی




درج شده در تاریخ جمعه 25 بهمن 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: مذاکرات هسته ای، ژنو، سیاست خارجی، ایران، فناوری هسته ای، صادق زیبا کلام، کیهان برزگر،

یاران را چه شد ؟!

به مناسبت گردهمایی یاد ایام

دکتر بابک نادرپور

 

     نهم بهمن ماه 1392 بدون تردید به عنوان یكی از خاطره انگیزترین روزهای زندگیِ تعدادی از دانشجویان رشته علوم سیاسی ورودی سالهای نیمه اول دهه 1360 دانشکده خقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ، در ذهن آنان حك خواهد شد .دانشجویان جوان آن زمان، اكنون در كسوت اساتید دانشگاه ، روزنامه نگار، نویسنده، كارشناس ارشد ، سفیر و رایزن فرهنگی، کنش گر سیاسی، نماینده مجلس و ... بعد از قریب به یك ربع قرن همدیگر را ملاقات می كردند .

     این اقدام سترگ ، هرچند دیر هنگام ، اما بسیار ارزشمند بود. باید به ریاست محترم انجمن علوم سیاسی ایران دست مریزاد گفت كه بار اصلی انجام هماهنگی های لازم جهت برگزاری هرچه بهتر این ‹‹ مجمع خوبی و لطف›› را یك تنه بر دوش كشیدند. این گردهمایی به یك اعتبار ماكتی از یك آشتی ملی نیز بود. دوستانی كه به اقتضای جوانی و شرایط زمانه كمتر تاب تحمل همدیگر را داشتند ، اكنون با رویی گشاده و لبی خندان با همدیگر چاق سلامتی  و خوش و بش می كردند. كاش شاهد نشست هایی از این دست در مقیاس بزرگتر ملی، آن هم در بین سیاستمداران متعلق به جناحهای سیاسی كشور نیز می بودیم .

      مراسم از ساعت 4 عصر آغاز شد . همانطوری كه انتظار می رفت قیافه ها همه دیدنی بود. تقریبا چهره ای نبود كه در آن نشانی از چین و چروك نباشد. ظاهرا آرایش هم دردی را دوا نكرده بود ! خانمها كه بنا به سرشت شان كمتر زیر بار پیری می روند ! در گفتار و كردار چنین می نمودند كه در این خصوص منطقی می اندیشند. دیگر كسی طاقچه بالا نمی گذاشت ! بعضی ها بی خیال آرایش شده بودند، برخی نیز چادر را به یك سو فكنده و به جرگه روسری داران پیوسته بودند. برخی از آقایان بی هیچ مقاومتی سرنوشت محتوم میان سالی  را پذیرفته بودند . بعضی ها با ‹‹سیاه›› كاری ! و لطایف الحیل خواسته بودند گذشت زمانه را دور زنند. اما حساب چهره های پرچین و جبین های پرآژنگ را نكرده بودند!  برخی با ‹‹ریش›› زدائی در حال می خواستند بگویند كه در گذشته از وضعیت حاكم دل ‹‹ریشی›› داشته اند. عده ای نیز با پوششی صوفی مآبانه ، قیافه ای شبیه شمس تبریزی ! آراسته بودند و تلویحا از گذشته استغفار می كردند. همه حرفهای خوبی می زدند. اما به قول شاعرمرحوم قیصر امین پور ‹‹ چقدر زود دیر می شود›› !



ادامه مطلب

درج شده در تاریخ سه شنبه 15 بهمن 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  دست نوشته ها،  اخبار، 
برچسب ها: یاران را چه شد، بابک نادرپور، یاد ایام، انجمن علوم سیاسی ایران، دانشجویان دهه 60 دانشگاه تهران،

گپ و گفتی در دلتنگی و خاطرات آن روزها

در گردهمایی یاد ایام

نرجس براهویی

 سلام به همه دوستان.

     نیامدم که سخنرانی کنم، فقط آمدم با شما دوستان گپ بزنم البته با اجازه استادان محترم. به آقای مقصودی پیشنهاد کرده بودم که جلسه  بی نظم باشد، یعنی ما فرصت داشته باشیم تا همدیگه رو ببینیم اما ایشان که طرفدار نظم هستند، فکر کردند شاید اینطوری بهتر باشد.

  وقتی هم  گفتند که 5 دقیقه ای صحبت کنم،  گفتم که نمی تونم، واقعا هم برام راحت نبود. با خودم گفتم من که 4 سال در دانشکده جرات نداشتم  حاضر اسمم رو بگم، چطور الان جلوی همان کسانی که این خاطره را با آنها دارم، می تونم حرف بزنم، هر چند که به قول استاد عزیزم آقای دکتر نقیب زاده زبانم دراز شده باشد. یه بار هم انصراف دادم اما وقتی آقای مقصودی اصرار کرد با خودم گفتم که وقتی جهانگیر معینی که حتی در دوره فوق لیسانس وقتی بهش سلام می کردی، تا بناگوش قرمز می شد و جواب سلام رو نمی داد  حالا دانشجو راه می اندازه و کلاس اداره می کنه، چرا من نتونم جلوی دوستان هم دانشکده ای دو کلمه حرف بزنم.


ادامه مطلب

درج شده در تاریخ سه شنبه 15 بهمن 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: نرجس براهویی، یاد ایام، دانشجویان دهه 1360 دانشگاه تهران، انجمن علوم سیاسی ایران،

یادگار ایام ؛ دوستی

دکتر محبوبه پاک نیا

دوستی همواره از تعریف می گریزد و مشکل می توان تعریفی از آن ارایه داد و اساسا جهد برای تعریف آن معمولا حاصلی اندک در بر دارد. شاید بتوان از واژگونه رفتن بهتر به مقصد نایل شد  و گفتن اینکه چه روابطی روابط دوستی نیست به مفهوم آن نزدیک تر شد. می دانیم که انواع روابط انسانی وجود دارد؛ روابط خویشاوندی و خونی (روابط نسبی و سببی)، روابط همکاری و هم گروهی، روابط صنفی، روابط حزبی و اجتماعی بطور اعم، و دیگر انواعی که البته در همه آنها یک نقطه اشتراک وجود دارد و آن هدفدار بودن آن روابط است. به عبارتی دیگر درتمامی روابطی که نام برده شد انسان هدفی مشخص را  پی می گیرد و اساسا می توان گفت که بدون آن هدف آن رابطه هم شکل نمی گیرد. اما دوستی تنها نوع رابطه انسانیست که به یک معنی هدف دیگری جز خود دوستی هدف آن محسوب نمی شود. دوستان دوست می شوند برای آنکه دوست باشند و البته در کنار دوستی ممکن است مسایلی بوقوع بپیوندد که بخشی از اهداف زندگی هر فردی را تشکیل می دهد اما؛ بواقع دوستی برای هیچکدام از آن اهداف بوجود نمیاید زیرا اگر برای آن اهداف باشد، دیگر دوستی نیست، نوع دیگری از رابطه است. بدین ترتیب با حذف اینکه چه نوع رابطه هایی دوستی نیست می توان بهتر به مفهوم دوستی نزدیک شد. البته در تمامی روابط بالا که ذکر آن رفت نیزمی توان بواقع دوستی هم داشت . مثلا می توان در عین خواهری دوستی را هم تجربه کرد و یا در همسری و یا در همکار بودن؛ اما صرف خواهر بودن یا همسر بودن و یا همکار بودن دوستی شکل نمی گیرد. البته سخن در باب فلسفه دوستی مجال و فرصتی فراخ تر نیاز دارد که در حوصله این جلسه نیست.

مورد دیگری که می توان مطرح کرد مکان ها و فضاهایست که دوستی در آن شکل می گیرد. البته شاید محیط بیرون از خانواده در اولین سالهای زیست و آموزش انسان اولین مکانهایست که دوستی در آن فضا معنی پیدا می کند. مدرسه ها و مکانهای آموزشی جزو این اولین ها محسوب میشود.

دوستی در این فضاها جزو اولین تجربیات در این باب است . اما به جهاتی مراکز آموزشی نظیر دانشگاه شاید مطلوبترین محیط برای این تجربه انسانیست. می دانیم که به چند دلیل شرایط ادمی در این محیط برای دوست یابی ارجح تر از دیگر مواقع و دیگر مکانهاست. شروع بزرگسالی جدی و در عین حال پایداری شور جوانی یکی از علل دوست یابی در این دورانهاست. و از طرفی شروع فهم تحلیلی نیز در این زمان آغاز میشود. تا پیش از آن در دبیرستان بیشتر آموختن بود و در محیط دانشگاه بیشتر فهم و آموختن با تحلیل و مباحثه عجین می شود  و ضرورت همراه و دوست به این معنی بیشتر خودش را نشان می دهد و باز به همین خاطر است که ما بیشترین دوستان خود را در این زمان بر میداریم و یادگارهای مهمی را از آن ایام با خود همراه می کنیم.




درج شده در تاریخ شنبه 12 بهمن 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  دست نوشته ها،  اخبار، 
برچسب ها: دوستی، یادایام، انجمن علوم سیاسی ایران، محبوبه پاک نیا، دانش آموختگان علوم سیاسی دانشگاه تهران،
شب شورانگیز «سیاسی»ها
در گردهمایی یاد ایام

   روزنامه شرق،شماره 1944، دوشنبه 1392/11/14

شرق: دانش‌آموختگان دهه 60 علوم سیاسی دانشگاه تهران چهارشنبه هفته گذشته دور هم گرد آمدند و یادی از خاطرات گذشته‌شان کردند.  بخشی از برنامه که این خاطرات را زنده می‌کرد پخش نماهنگی بود که در آن از تلاش و زحمات برخی استادان علوم سیاسی کشور که اکنون غایب جمع دانش‌آموختگان سیاسی سه دهه پیش بودند، تقدیر شد. سیدجواد شیخ‌الاسلامی، عبدالحمید ابوالحمد، محمود صوراسرافیل، عبدالحسین ذاکرحسین، هوشنگ مقتدر و داریوش اخوان زنجانی استادانی بودند که نامشان به دفعات- چه در نماهنگ و چه در خاطرات – توسط دانشجویان‌شان برده ‌شد.  اما در جمع دانشجویان دهه شصتی برخی از استادان علوم سیاسی نامی نظیراحمد ساعی، داوود هرمیداس‌باوند و قاسم افتخاری هم حضور داشتند که مورد تقدیر حاضران قرار گرفتند.  از سویی چهره‌هایی چون محمدعلی علومی و محمدهاشم اکبریانی در میان میهمانان دیده می‌شد که از میدان سیاست به عرصه ادبیات کوچ کرده و نویسندگی را پیشه کرده‌اند. جواد اطاعت عضو حزب اعتماد ملی، محمدجواد حق‌شناس مدیرمسوول روزنامه اعتماد ملی، حسین سلیمی رییس دانشگاه علامه طباطبایی و غلامرضا کاشی پژوهشگر ایرانی حوزه علوم سیاسی و جامعه‌شناس هم از دانش‌آموختگان دهه شصتی‌های مدعو به مراسم بودند.
شاید قرارهایی اینچنین را خیلی‌ها تجربه کرده باشند اما گرد هم‌آوردن دوستان و همکلاسی‌هایی که گاه به حکم حوزه فعالیتشان در رقابت یا حتی در تقابل با هم قرار دارند بسیار سخت باشد. اما گردهمایی دانشجویان علوم سیاسی دهه 60 نشان داد، اگر عزمی باشد، دشوارها هم شدنی است.  همکلاسی‌های قدیم از خاطراتشان گفتند. خاطراتی که گاه بوی طنز داشت و گاه گلایه. گلایه‌هایی که نشان می‌داد شاگردان به رسم وفا از کنار گذاشته‌شدن استادانشان در هشت سال گذشته ناراحت هستند. شاخص‌ترین چهره‌ای که در هشت سال گذشته توسط وزارت علوم کنار گذاشته شد دکتر «حسین بشیریه» است. دولت محمود احمدی‌نژاد در یک دوره تعداد زیادی از استادان دانشگاه‌های سراسری کشور را کنار گذاشت، هر چند دولت اعلام کرد که این افراد بازنشسته شده‌اند و به‌دنبال جوان‌گرایی است. اما نتیجه این شد که همان استادان یا در دانشگاه‌های غیردولتی مشغول به کار شدند یا به خارج از کشور رفتند و آنجا به تدریس پرداختند. مراسم غیرسیاسی سیاسیون کشور پایانی غیر‌منتظره داشت، پایانی که به نظر می‌رسد می‌خواست پیامی دیگر از سیاست داشته باشد. اجرای موسیقی پاپ و اجرای آهنگ اسپانیایی با گیتار از سوی خواننده مراسم بیش از شروع گردهمایی در تغییر فضا نقش داشت. طبق عادت همیشه در چنین مراسم‌هایی عکس یادگاری هم گرفته شد تا حتما در انجمن علوم سیاسی ایران و شاید روی دیوار خانه دانشجویان دهه شصتی به گنجینه خاطراتشان بپیوندد.  مجتبی مقصودی رییس انجمن علوم سیاسی ایران از بانیان برگزاری این مراسم، درباره هدف از برگزاری گردهمایی دانشجویان دهه 60 در گفت‌وگو با «شرق» ابراز امیدواری کرد این دیدار آغازی برای گرد هم آمدن دانش‌آموختگان سراسر کشور باشد؛ دانش‌آموختگانی که معتقدند می‌توانند بر فضای سیاسی کشور تاثیری جدی بگذارند. این دانش‌آموخته علوم سیاسی گفت: «سعی کردیم دانش‌آموختگان علوم سیاسی سه دهه پیش را دور هم جمع کنیم، افرادی که امروز در سمت‌ها و پست‌های مختلف در عرصه اجرایی تاثیر‌گذارند.» مقصودی گفت: «در وهله اول هدف این بود که دوستان پس از مدت‌ها با هم دیداری داشته باشند و از سویی تلاشی بود برای تعمیق‌بخشیدن به هویت صنفی دانش‌آموختگان علوم سیاسی.» او ادامه داد: «اینکه تاکنون چنین گردهمایی‌ای صورت‌نگرفته به این دلیل بود که امکان دسترسی به همه دوستان سخت بود، البته تغییر فضای سیاسی حاکم بر کشور هم شرایط را بیشتر مهیا کرد و باعث شد دوستان بعد از یک دوره جدایی به یک همگرایی علاقه‌مند شوند.» رییس انجمن علوم سیاسی کشور افزود: «در این گردهمایی همه دوستان با گرایش‌های مختلف چپ، راست و میانه حضور داشتند. این کمک می‌کند که برای عبور از مشکلات کشور به همدلی برسیم.» مقصودی گفت: «امروز جامعه ناچار است به سمت دوستی برود و اگر این اتفاق نیفتد حتما کشور دچار مشکلاتی جدی می‌شود. چون تجربه سه‌‌دهه گذشته نشان داد که تنش‌های سیاسی نتیجه مثبتی برای کشور نداشته است و آن فضا موجب شد که گروه‌های سیاسی دو جناح به سمت رادیکال‌شدن بروند.» رییس انجمن علوم سیاسی ایران با اشاره به اینکه «به‌دنبال تاسیس انجمن دانش‌آموختگان علوم سیاسی کل کشور هستیم» گفت: «متاسفانه علوم سیاسی بعد از انقلاب مظلوم واقع شد به این دلیل که همه افراد خود را در جایگاه عالم سیاسی دیدند و به تعبیری سیاست خیابانی شد.» او ادامه داد: «توده‌ای‌شدن سیاست یک آفت است و فضای جامعه را به سمت رادیکال‌شدن پیش می‌برد. اما با تاسیس انجمن علوم سیاسی کشوری می‌توان جلو این موضوع را گرفت.» رییس انجمن علوم سیاسی کشور تاکید کرد: «نظام سیاسی ما نیاز به کارهای عالمانه دارد و انجمن‌های علوم سیاسی می‌توانند بازوی سیاسی برای کاهش تنش‌ها در کشور باشند.»



درج شده در تاریخ سه شنبه 15 بهمن 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: علوم سیاسی، یاد ایام، مجتبی مقصودی، انجمن علوم سیاسی ایران، دانش آموختگان علوم سیاسی دانشگاه تهران،
خطابه‌ای از «نسل سوخته»
محمدعلی علومی . رمان‌نویس

     روزنامه شرق،شماره 1944، دوشنبه 1392/11/14

موضوع اول: بنابه اصطلاحی رایج اما اشتباه، نسل ما را، معمولا «نسل سوخته» می‌نامند، اما از جنبش مشروطه به بعد، کمتر نسلی در میهن ما بوده که به‌نحوی از انحاء نسوخته و استعدادهای فراوانش به هدر نرفته باشد! نسل ما، همانند نسل‌های پیش از خود درواقع با حماسه آغاز کرد اما آیا با تراژدی پایان یافته یا نه؟ به باور من، نه! ما، ‌نسل سوخته نیستیم، بلکه در این صدو‌اندی‌سال، همه نسل‌ها در شرایط دشوار‌گذار به سر می‌برند و ما نیز همچنین! به چندین دلیل بر این باورم؛ نخست و مهم‌تر از همه، آنکه زندگی انسان هنوز با فاجعه‌ای جهانی پایان‌نیافته (که حتی اگر پایان هم می‌یافت‌، باری به‌هرحال جان‌به‌دربردگان، زندگی را باز آغاز می‌کردند) و به قول همینگوی در «پیرمرد و دریا» انسان پیروز است، مرگ هست و شکست نیست. دلیل بعدی، حضور فعال هم‌دانشکده‌ای‌هاست که بیشترشان یا استادان دانشمند و واقعی دانشگاه‌ها یا روزنامه‌نگارانی تاثیرگذار یا انسان‌هایی هستند که به قول شادروان احمد شاملو: انسان را پاس داشته‌اند.
موضوع دوم: امر سیاست در ذهن و رفتار ما و نسل‌های پیش از ما، نه امری اثباتی و زمینی و حتی پوزیویستی، بلکه اساسا امری متعلق به آرمان‌های نیک انسانی بوده و ناگزیر، سپهری معنوی و ایجادگر هستی‌شناسی خاصی محسوب می‌شد. عده زیادی از مبارزان نسل‌های قبل از ما، به رغم هوش زیاد و تحصیلات عالی، به سبب همان رویکرد غالب رمانتیک و احساسی و خیالی به امر سیاست (که امری بسیار واقعی است)، طوری دیگر رفتار می‌کردند. 
حتی بدیهی‌ترین امور واقعی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را نمی‌خواستند، ببینند، مثال بهمن‌خان قشقایی مثال خوبی در این مورد است که تحت‌تاثیر انقلاب چین، او تحصیلات‌عالی خود را در اروپا رها کرد و به ایل خود برگشت و تعدادی تفنگچی جمع کرد تا همچون مائو، از طریق انقلاب دهقان‌ها، شهرهای بزرگ را به محاصره اقتصادی درآورده و تسلیمشان کند. بهمن‌خان چنان مجذوب تفکرات رمانتیک و عاطفی و خیال‌پردازی‌های خود بود که (نمی‌خواست) این امر واقعی و بدیهی را ببیند که رژیم و دربار شاه می‌تواند با فروش نفت، محصولات کشاورزی و آذوقه مورد نیاز شهرهای بزرگ را وارد کرده و اصلا هیچ احتیاجی به دهات ورشکسته و به محصولات دامداری چند ایل تارومارشده نداشت!
موضوع سوم: اما از سویی، همان بینش با غلبه وجوه رمانتیک حماسی در جدال نهایی میان نیک مطلق و اهورایی با بدمطلق و اهریمنی بود که انسان‌هایی خاص و توانمند می‌ساخت. می‌توان آقای سیدمحمود دعایی را مثال آورد که باز برای همه شما دانشجویان سابق علوم‌سیاسی دانشگاه تهران، مثالی آشناست که در ضمن تحصیلات علوم دینی، اعلامیه‌های متعددی را در شرایط سنگین پلیسی، چاپ و خود ایشان، ‌آنها را در شهرهای مختلف، منتشر و پخش می‌کرد و با روش‌های ابتکاری، در محاکمات سران نهضت آزادی، به‌طور ناشناس شرکت کرده و جریان محاکمات فرمایشی و سفارشی رژیم سابق، مثلا در محاکمه مهندس مهدی بازرگان که رای از قبل تعیین‌شده و به اطلاع قاضی رسیده بود، حضور داشته و آن همه را به اطلاع عام می‌رساندند و به ملاقات محبوسان سیاسی در تبعید می‌رفتند و... . یا دکترشریعتی که عمر کوتاهش را صرف فعالیت‌های فرهنگی کرده و بر نسلی فعال و هوشمند و توانا، بسیار تاثیرگذار بود یا جلال‌آل‌احمد و... . مثال‌ها بی‌شمار است و نسل‌‌ ما متاثر از آنها، بر این باور و یقین بود که می‌تواند همزمان از عهده انجام امور متعدد و حتی ماهیتا متفاوت و به هر حال، مهم به‌خوبی برآید.
موضوع چهارم: یکی از نقاط‌ضعف یا پاشنه‌آشیل یا چشم اسفندیار در نسل ما، همین عدم رویکرد واقعی در سنجش واقعیت‌ها و توانایی‌های خود به سبب تاثیرپذیری فراوان و شدید عاطفی از نمونه‌های حماسی، با تصویرپردازی‌های شبه‌اسطوره‌ای در جهان و در ایران از اشخاص موثر بود که عده‌ای از ما را به سرگذشت‌هایی با وجوه تراژیک دچار ساخت. در ایران و نسل‌های قبل از ما، جنبه‌های تراژیک بارها و به دفعات اتفاق افتاده است.
موضوع پنجم: اما به باور من یک وجه کمتر معرفی شده تراژدی نگاه به سرگذشت آدم‌هایی باهوش و بااستعداد است که اگر به مرگ با آمپول هوا یا در زندان‌ها، مانند مورد شادروان فرخی یزدی، دچار نشدند، مرگی دردناک‌تر داشتند، مرگ در روح و روان، مانند شاعران قدرتمندی چون نصرت رحمانی یا اسماعیل شاهرودی که خود را به عمد و به‌شدت تخریب کردند، چون که تاب تحمل شرایط دشوار غالب و مرگ آرمان‌ها و آرزوهای انسانی‌شان در کودتای 28 مرداد 1332 را نداشتند.
موضوع آخر: نسل ما، حامل تجربه‌های به صحنه بروز درنیامده و از این منظر آرمان‌های نسل‌های پیش از خود بود و در عین حال آخرین نسل از دورانی بود که جهان به دو قطب اجتماعی بزرگ تقسیم می‌شد و جنگ سرد و تبلیغات یکی از وجوه شاخص آن جهان و دوران محسوب می‌شد. پس از نسلی مشهور به «نسل سوخته»، دنیا دگرگون شد و خیلی‌ها در سرتاسر جهان بهت‌زده ماندند که... تا چه زاید سحر، کاین شب آبستن است؟! 
(خلاصه متن قرائت‌شده در گردهمایی دانش‌آموختگان دهه60 رشته علوم‌سیاسی دانشگاه تهران) 



درج شده در تاریخ دوشنبه 14 بهمن 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  دست نوشته ها،  اخبار، 
برچسب ها: یاد ایام، محمدعلی علومی، نسل سوخته، علوم سیاسی، انجمن علوم سیاسی ایران، تراژدی، دانش اموختگان دهه 60 دانشگاه تهران،

خاطراتی از دکتر جواد اطاعت

از دوران دانشجویی در گردهمایی یاد ایام

   با اینکه در رشته علوم تجربی تحصیل می نمودم و علاقه داشتم در علم پزشکی تحصیلاتم را ادامه دهم؛ اما متاثر از دگرگونی های عمیق ایجاد شده در صبح انقلاب و گشایش فصلی نو که از باورهای اجتماعی مایه می گرفت، سرنوشت دیگری برایم رقم خورد. با امید و آرزوی بهروزی ایران و ایرانی به شدت با مسائل انقلاب گره خوردم. در دبیرستان با مطالعات زیاد با گروههای چپ که متاثر از ایدئولوژی مارکسیسم بودند به مباحثه و بعضا به مجادله برمی خاستم. با شروع جنگ، وظیفه دفاع از کشور نیز بر مسئولیت نیروهای انقلاب اضافه شد. بر همین اساس به مانند خیل عظیم جوانان پرشور این سرزمین کهن با آموزش نظامی، داوطلبانه در مقاطع مختلف در جبهه های غرب و جنوب کشور حضور یافتم.

   با پایان جنگ فرصتی فراهم آمد تا تحصیلاتم را بطور جدی ادامه دهم؛ البته متاثر از انقلاب وجنگ ترجیح دادم به جای علم طب ، طالب علم سیاست شوم ،لذا با شرکت در آزمون سراسری سال 1368 در دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی تهران (ملی سابق) پذیرفته شدم و با جدیت تلاش نمودم عقب افتادگی های چند ساله را جبران نمایم.در دانشکده اقتصاد وعلوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی اگر دانشجویی می توانست معدل الف اخذ نماید مجاز بود تا حداکثر، 24واحد درسی را در یک ترم اخذ نماید. این عامل باعث گردید برای جبران مافات تلاش کنم تا دوره کارشناسی را سه ساله تمام نمایم.

    در ترم چهارم پس از پایان امتحانات واخذ نمرات اعلام شده دیدم اگر درس چهار واحدی ماهیت امپریالیسم که توسط آقای دکتر احمد ساعی ارائه شده بود، نمره 5/19 اخذ کنم معدلم دقیقا 17 خواهد شد و می توانم با گذراندن 24 واحد در ترم پنجم دوره لیسانس که معمولا در هشت ترم به پایان میرسد را شش ترمه به انجام برسانم ویک سال زودتر وارد دوره فوق لیسانس شوم. اینجا بود که به فکر دیدار وملاقات با دکتر ساعی افتادم که از وی بخواهم درخواستم را بپذیرد ونمره دلخواهم را بر ورقه ثبت نماید؛ اما در تابستان وایام تعطیلی امکان نداشت بتوانم استاد ساعی را پیدا کنم. هرچه تلاش کردم شماره ای،آدرسی از وی بیابم توفیق یار نبود.

دریکی از همین روزها برادرکوچکترم که او نیز دانشجوی رشته حقوق دانشگاه تهران بود، گفت بیا سری به دانشگاه شهید بهشتی بزنیم،پیشنهادش را با بی میلی پذیرفتم و حدود ساعت ده صبح راهی دانشگاه شدیم.تازه به محوطه ورودی دانشکده اقتصاد رسیده بودیم که دکتر ساعی با اتومبیل قدیمی اش وارد شد.ناگهان جا خوردم وبی درنگ به سمت وی برای عنوان کردن عریضه ام حرکت کردم.دکتر ساعی با ورقه پهنی که نمرات درس امپریالیسم در آن جا خوش کرده بودند از اتومبیلش پیاده شد. جلو رفتم وبا سلام وعرض ارادتی گفتم آقای دکتر من در آسمانها دنبال شما بودم شما اینجا تشریف دارید؟ آب در کوزه ما تشنه لبان می گردیم؟

    ایشان با لحنی که حاکی از کمی تعجب بود پرسید، پسرم با من چه کار دارید؟من موضوع را با چاشنی درخواستی ملتمسانه ارائه کردم وایشان  با تعجب گفت نوزده ونیم؟ امکان ندارد. گفتم من ورقه ام را خیلی خوب نوشته وگزارش تحقیقی مفصلی نیز در باب نئو کلنیالیسم یا استعمارنو تقدیم کرده ام ،درثانی ببینید چند گرفته ام؟ ایشان نگاهی به ریز نمرات انداخت وگفت عجب شما 19 شده اید ؟ نمره ای که کمتر به کسی می دهم وی ورقه را روی کاپوت ماشین گذاشت ودر حالی که دست درجیب برای پیدا کردن خودکار بود، گفت: کسی که 19 گرفته است 5/19 هم می تواند بگیرد وبلافاصله نیمی به نمره اضافه کرد. نیم نمره ای که یک سال مرا در تحصیل جلو انداخت ومن در تعجب بودم از این حسن تصادف که هنوز خاطره شیرینی آن لحظه را فراموش نکرده ام.

      واما در کنار این خاطره شوق انگیز روی دیگر سکه خاطره ای حزن انگیز نیز برایتان روایت کنم.در ترم آخر به دلیل اینکه از هم کلاسی ها جلو افتاده بودم، برخی از دروس از جمله درس حقوق بین الملل ارائه نشده بود. تنها دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود که می توانستم به صورت مهمان آن درس را اخذ کنم.این درس توسط آقای محمود صور اسرافیل ارائه شده بود ومن به عنوان مهمان در کلاس ایشان حضور یافتم. در اولین جلسه، ایشان با مهابتی خاص وارد کلاس شد و ما همه به احترام استاد برخواستیم. زمانی که همه بر صندلی ها ارام و قرار یافتیم، ایشان نگاهی به چهره ها انداخت وتا چشمانش بر چهره من متمرکز شد، گویا از ریش سیاه وقیافه حزب الهی من خوشش نیامد وآمرانه اعلام کرد که شما در کلاس من شرکت نکنید؟

گفتم چرا استاد؟ گفت همین که گفتم.من برای اینکه اوضاع خرابتر نشود،سکوت کردم وبر دفترم متمرکز شدم وبا خود اندیشیدم که چکار کنم؟ اگر ایشان مرا از این درس محروم کند فارغ التحصیل نخواهم شد وهمه تلاشها برای اتمام  سه ساله دوره کارشناسی بلا اثر می شد ومهمتر از آن قبولی در امتحان کارشناسی ارشد که حتمی می نود کان لم یکن تلقی می گردید و... اینجا بود که مصمم شدم علیرغم میل استاد در جلسات کلاس حضور یابم که همین طور هم شد. آن درس را بیش از معمول مطالعه کردم تا استاد به خاطر امتحان خوبم از قیافه نه چندان دوست داشتنی ام (البته برای او) صرفنظر کند.( عکس آن دوران هم اکنون در سایت خودم موجود است).سوالات امتحان را بسیار عالی پاسخ دادم.در یکی از روزهای بعد از امتحان تصمیم گرفتم به دانشکده حقوق دانشگاه تهران بروم تا اگر جناب صوراسرافیل نمرات را به آموزش داده اند نمره را از آموزش دانشکده بگیرم وبه آموزش دانشگاه شهید بهشتی تحویل دهم.

از شانس بد تا وارد دانشکده شدم صور اسرافیل نیزدر حالی که برگه های امتحانی در دست داشت از راه رسید. دانشجویان دور اورا گرفتند وبا او به اتاقش رفتیم. زمانی که بر صندلی قرار گرفت، دانشجویان هر کدام به نوبت نمره خود را سوال کردند ومن نیز نمره خود را پرسیدم. تا اسمم را اعلام کردم در حالی که سرش پایین بود وقیافه مرا نمی دید گفت نمره شما بسیار عالی شده ومن چون نمره 20 نمی دهم به شما 5/19 داده ام. او از یکی از دانشجویان خواست تا نمرات را از ورقه های امتحانی به برگه ریز نمرات منتقل کند ،تا به آموزش دانشکده تحویل دهد.من با اطمینان از نمره و با خوشحالی اتاق استاد را ترک کردم ودر پاگرد بالای پله ها منتظر ماندم تا پس ازتحویل نمره ها، نمره ام را از آموزش گرفته وبه دانشگاه شهید بهشتی ببرم. چند دقیقه ای گذشت در حالی که استاد نمرات را به آموزش می برد دوباره چشمش به من افتاد وپرسید ای راستی اسم شما چه بود؟ ومن تا اسمم را اعلام کرد همانجا برگه ریز نمرات را روی دیوار پله ها گذاشت و5/19 را تبدیل کرد به 5/14؟؟ وقتی از ایشان پرسش کردم که چرا؟ گفت اگر یک بار دیگر حرف بزنی نمره ات می شود5/8 وبرای بار دوم 5/2 . وطبیعی بود که من از ترس سکوت کنم وایشان به راه خودش ادامه داد.پس از چند دقیقه ای به اموزش رفته ونمره را گرفته وبا روحی محزون و مجروح عازم دانشگاه شهید بهشتی شدم.خدایش رحمت کند.

   آری با این تلخ وشیرینی ها دوره لیسانس را سه ساله سپری کرده ودر همان سال در دوره کارشناسی ارشد در دانشکده حقوق دانشگاه تهران پذیرفته شدم وتحصیلم را  در همان دانشکده صور اسرافیل ادامه دادم.یاد آن ایام گرامی باد.   

 




درج شده در تاریخ یکشنبه 13 بهمن 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: جواد اطاعت، یاد ایام، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، محمود صور اسرافیل، احمد ساعی،
"روی خطوط موازی" 
شعری از هاشم اکبریانی به مناسبت یاد ایام


   از جمله دوستان گرانقدری که از هم کلاسی های دهه 1360 دانشگاه تهران بوده و امروز از شاعران، نویسندگان و روزنامه نگاران مطرح  وصاحب نام کشور محسوب می شود محمد هاشم اکبریانی است. اکبریانی در سال های اخیر چهره نام آشنا و پر کاری محسوب می شود که در هر دو حوزه نظم و نثر و نیز داستان های بلند و کوتاه صاحب آثار بسیاری است. دفترهای شعر؛ "نیست تا نیست" ( نشر ثالث)، "نیم غبار دلخوشی" ( آمیتیس ) در حوزه نظم پارسی و کتاب های "هذیان"، "چهره مبهم" ( نشر آموت)، "آرام بخش می خواهم" ( نشر افکار )، "باید بروم" ( نشر چشمه )، "عذاب ابدی" (نشر ثالث)  در حوزه داستان نویسی از جمله آثار این فعال ادبی و اجتماعی است.
   هاشم اکبریانی به مناسبت برگزاری گردهمایی یاد ایام که با حضور 150 نفر از دانش آموختگان علوم سیاسی دانشگاه تهران از سوی دکتر مجتبی مقصودی و انجمن علوم سیاسی ایران در روز نهم بهمن در خانه اندیشمندان علوم سیاسی  برگزار شد قطعه شعر منتشر نشده ای را که از اعماق دل برآمد و بر دل نشست را قرائت کردند که با رویکردی نوستالژیک حال و حوای کوی دانشگاه و فضای دهه 1360 ه. ش را نزد مخاطب ترسیم نمود. با هم این قطعه شعر را می خوانیم:

روی خطوط موازی

 

كلمات

از مسیر خود خارج شده‌اند

گمان نمی‌كردم در چهل و هفت سالگی

قاشق و چنگال آشپزخانه‌ام

بیفتد به سلف خوابگاه امیرآباد

و صبحانه‌ام

پر شود از خامه و مربای فروشگاه آقا ناصر

و چایم

مزه چای كافی‌شاپ دانشكده حقوق و علوم سیاسی در طبقه اول را بدهد

 

مدتی است

نیمه‌های شب از خواب می‌پرم

و باید كمی بگذرد

تا به خود بیایم و مطمئن شوم

روی تخت خوابگاه نیستم

و خبری از محسن و علیرضا و محمد و اصغر نیست

 

این روزها

در تابلوی اعلانات اداره‌ام

روی همه بخشنامه‌ها

نمرات دانشجویان ورودی 63 را می‌بینم

و قبل از همه

سراغ نامی می‌روم

كه اگر نمره الف گرفته باشد

همه دوستان را

به بهانه دروغ ازدواج برادرم

به عصرانه دعوت می‌كنم.

آن دوست هنوز هم نفهمیده است

الفِ قامت او

ستون لبخندم در روزهای آوارگی بود

 

این روزها

هر بحث سیاسی و تاریخی و فكری كه می‌شنوم

                                          از هر شبكه‌ای كه باشد

اطرافم را

دیوارهای اتاق 12 در ساختمان 23 پر می‌كنند

 

 

وقتی

خبر بازداشت رجایی و زیدآبادی به گوش می‌رسد

به سفری كه باید می‌رفتم

بی‌اعتماد می‌شوم

من هنوز

هر وقت دست به جیب می‌برم

بهت بیرون می‌آید

گفتند:

«دهدشتی كه به جبهه رفت

دیگر نخواهد آمد»

و علی

      كه فامیلش را زمان بی‌رحمانه از من دزیده است

نمی‌دانم تشنگی‌اش از جنس چه بود

كه فقط مرگ سیرابش كرد

مرگ

هیچگاه شرمگین نمی‌شود

حتی اگر نامش خودكشی باشد

 

آن روز كه به دانشكده رفتم

درخت‌های پایین حیاط

سلام نظامی دادند

و این یعنی

من هنوز ژنرال جهانی هستم

كه خود آن را می‌سازم و می‌بینم

 

من هنوز عاشقم

و می‌دانم دلم در كلاس «اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم» مانده است؛

دختری كه هیچ وقت نشناختمش

نگاهش به نگاهم افتاد

 

حتم دارم جغدی كه در آن تاریك‌روشنای پس از غروب پاییزی

روی بام دانشكده نشسته بود

آوازش شوم نبود

نفس‌ها را

زیر بال آن جغد گذاشته‌ام

تا گرم بماند

 

من هم‌چنان

با رفاقت و با آب می‌رقصم

از داستان علومی

عشق به انسان می‌چینم

با صیادی به كافه می‌روم

از صدری

حرف‌هایی می‌شنوم

كه التهاب سیاسی روزنامه‌ها را ندارد

و كاشی را استاد خطاب می‌كنم

و هر دو می‌خندیم

 

من هم‌چنان زنده‌ام

هر روز كه از كوچه فیس‌بوك می‌گذرم

درِ خانه سلاله را می‌زنم

و می‌گویم «سلام همسایه، مراقب لبخندت باش، مدتی است دزدها فقط لبخند می‌دزدند»

از باغچه افسانه هم

كلماتی می‌چینم و در گلدان پشت پنجره می‌كارم

و در حیاط ناصر و جمال

فرشی پهن می‌كنیم و

زیر سایه نقاشی‌ها و جملات دریایی‌شان

دو سه استكان احوالپرسی می‌نوشیم

                               درست به صمیمیت نوشیدن چای

                               در سبزه‌های خوابگاه





درج شده در تاریخ جمعه 11 بهمن 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: یاد ایام، روی خطوط موازی، محمد هاشم اکبریانی، انجمن علوم سیاسی ایران، مجتبی مقصودی،
گزارشی از نشست مولفه های سیاسی حقوق شهروندی

روزنامه اعتماد، شماره 2886، دهم بهمن 1392، صفحه اندیشه

     نشست مولفه های سیاسی حقوق شهروندی که با حضور دکتر علیرضا بهشتی، دکتر علی کریمی و دکتر مهدی ذاکریان و به اهتمام خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران در سوم بهمن ماه در محل خانه برگزار گردید بازتاب مختلفی یافت. از میان بازتاب ها گزارش روزنامه اعتماد انتخاب و منتشر می شود. با هم در زیر می خوانیم:
مساله اصلی این است كه چگونه می‌توان حقوق شهروندی را تعریف و تحدید موضوع كرد. قدر مسلم این است كه حقوق شهروندی همه موضوعات حقوقی را در بر نمی‌گیرد بلكه بخشی از حقوق افراد را به عنوان حقوق فرد یا مجموعه‌یی از افراد شامل می‌شود كه مربوط به مسائل شهروندی آن فرد است. برخی مسائلی كه در این منشور آمده است به نظر می‌رسد خارج از حوزه حقوق شهروندی است

     دكتر علیرضا بهشتی: طبق تعریف منشور حقوق شهروند فهرستی از حقوق بنیادین شهروندان یك جامعه است كه نخستین آن در سده هجدهم در كشورهای توسعه‌یافته به تصویب رسید. معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری دولت حسن روحانی نیز اخیرا سندی تحت عنوان «منشور حقوق شهروندی» منتشر كرده است. در این سند برخی حقوق اساسی شهروندان در نظام جمهوری اسلامی تنظیم شده است. دكتر روحانی در سخنانی از همه مردم به ویژه استادان و فرهیختگان جامعه خواسته است كه در اصلاح و تكمیل این سند مشاركت داشته باشند. صاحبنظران نیز تاكنون از دیدگاه‌های مختلفی به ارزیابی این سند پرداخته‌اند. به تازگی كارگروه علوم سیاسی خانه اندیشمندان علوم انسانی با همكاری انجمن علوم سیاسی ایران نیز در پاسخ به این فراخوان نشستی را برای نقد و ارزیابی منشور حقوق بشر از دیدگاه علم سیاست برگزار كرده است. در این نشست كه صبح روز پنجشنبه سوم بهمن ماه سال جاری در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد، سه تن از استادان علم سیاست در ایران انتقادها و پیشنهادهای خود را به این منشور اعلام كردند. در ادامه مفاد اصلی نظر این سه استاد به طور جداگانه از دیده می‌گذرد.


ادامه مطلب

درج شده در تاریخ جمعه 11 بهمن 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: حقوق شهروندی، علیرضا بهشتی، علی کریمی، مهدی ذاکریان،

گروه "روندهای فکری" پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه

و

کمیته دانشجویی انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می کنند:

 

 

نشست با موضوع

"ماجراهای فهم و ترجمه متون سیاست خارجی و بین الملل"

 

 

با حضور

علی رضا طیب

 مترجم بیش از چهل اثر اساسی در سیاست بین الملل

 

 

زمان: روز یکشنبه 6 بهمن ماه 1392                  ساعت:  19:00- 17:00

 

مکان: تهران، بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، شماره 6، سالن همایش های پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه

خواهشمند است حضور خود را با دبیر گروه روندهای فکری سرکار خانم طیبه دومانلو به آدرس الکترونیکی tayebeh_domanlou@yahoo.com    هماهنگ فرمایید.




درج شده در تاریخ پنجشنبه 3 بهمن 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: علی رضا طیب، ترجمه متون سیاسی، سیاست خارجی، سیاست بین الملل، انجمن علوم سیاسی ایران،
کارگروه علوم سیاسی خانه اندیشمندان علوم انسانی با همکاری انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می کنند

نشست بررسی مولفه های سیاسی منشور حقوق شهروندی
 با حضور
 دکتر سید علیرضا حسینی بهشتی
دکتر علی کریمی مله
و
دکتر مهدی ذاکریان


زمان: روز پنجشنبه، سوم بهمن ماه 1392 ساعت 10 تا 12
مکان: خانه اندیشمندان علوم انسانی
آدرس: خیابان استاد نجات اللهی (ویلا)، نبش خیابان ورشو



درج شده در تاریخ سه شنبه 1 بهمن 1392
طبقه بندی: نقد، نظر و بررسی،  گفتگو و هم اندیشی،  اخبار، 
برچسب ها: حقوق شهروندی، شهروندی، علیرضا بهشتی، علی کریمی مله، مهدی ذاکریان،

انجمن علوم سیاسی ایران با مشارکت خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می نمایند:

 

یاد ایام

اولین نشست صمیمانه فارغ التحصیلان رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران

ورودی های نیمه اول دهه 1360


قابل توجه همکلاسی های قدیم و یاران همیشگی

   پیرو همفکری با تعدادی از دوستان گرانقدر ، برگزاری نشست میان همکلاسی های رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران ( به ویژه ورودی های سال های1362، 1363، 1364 و 1365)  برای  ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ در سالن 50 نفره خانه اندیشمندان علوم انسانی پیش بینی شده است. بدینوسیله از همه دوستان این سال ها برای نشست صمیمانه،  گپ و گفت دوستانه، تازه نمودن دیدارها و یاد ایام دانشجویی دعوت به عمل می آید.

تلفن جهت کسب اطلاع بیشتر و هماهنگی

09126344673





درج شده در تاریخ شنبه 21 دی 1392
طبقه بندی: گفتگو و هم اندیشی،  اخبار،  عمومی، 
برچسب ها: دانشگاه تهران، رشته علوم سیاسی، انجمن علوم سیاسی ایرانی ایران، فارغ التحصیلان،
(تعداد کل صفحات:12)      [...]    [4]    [5]    [6]    [7]    [8]    [9]    [10]    [...]   

درباره


دانشیار رشته علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد تهران مرکزی
موضوعات
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نظر سنجی
مهمترین آسیب پایان نامه های دانش سیاست متاثر از کدام عامل است؟






صفحات جانبی
پیوند ها
ابر برچسب ها
پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

mehfa

فالmehfa.com

mehfa.com

mehfa.com